Concert review: Russ the best

De rij staat zowat op de tramrails van het Leidseplein te Amsterdam. Je zou denken dat een grootse popster de Melkweg deze avond zal plat spelen. Hier is echter maar één deel van waar; de zaal werd zeker plat gespeeld! De eer was echter aan een artiest zonder platenlabel om dit te doen. Lang leven Russ!

Vanaf de eerste seconde weten we het gelijk, er staan alleen maar fans in de zaal. Dit is het mooie aan een indie artiest. Er staan namelijk geen mensen binnen die alleen ‘dat ene nummer van de radio’ kennen. Uiteraard betekent dit dat zowat elke lyric uit volle borst word meegezongen én gerapt. De beste zang komt echter van Russ zelf. Dat hij kan rappen geloven we wel, maar hij heeft oprecht een prachtige, hese stem. Wauw.

russ-concert-1

Zo ongeveer in het midden van het concert weet de artiest respect te winnen van iedereen in de zaal. Nouja, van bijna iedereen dan. Een van de dames in het publiek besluit namelijk haar beker naar Russ te gooien om zo zijn aandacht te trekken. En dit lukt, maar niet op zo’n beste manier. Geheel terecht word de hitmaker boos en verzoekt de security de jongedame te laten verwijderen uit de zaal. “No negative shit at my shows, only positive vibes!”. Pas wanneer de jongedame daadwerkelijk de zaal is verlaten zet de show zich voort met een hulde aan Russ.

Hoewel de show in zijn geheel een groot hoogtepunt was. Want serieus, er was geen enkel moment waarop het verveelde. Toch gaan we je onze favorieten laten weten. “Goodbye”, “Pull The Trigger”, “Do It Myself” en uiteraard “Ain’t Nobody Takin My Baby”. Als we hem dan toch een puntje van kritiek moeten geven. Elk nummer waar hij aan begon werd netjes tot het eind afgemaakt. Je voelt het al aankomen. Alles behalve onze favoriet “Exposed”. Los van dit was dit pure perfectie. Meer dan dat. Lang leven Russ!

russ-concert-2

Reageren