Clean interview: Quincy Currie

Afgelopen maandag was hij te zien in onze Clean exclusive “sun(de)light” die werd geschoten door Barry Marré. Na het zien van de foto’s kon Clean het niet laten; we moeten meer weten van dit model! We wachten dan ook niet en vragen gelijk de kleren van zijn lijf voor een exclusief interview. Quincy verteld ons waarom hij nog geen “officieel model” is, hoe het was zichzelf voor de eerste keer in een tijdschrift te zien én met wie hij graag samen op de foto wordt gezet.

Quincy-Inter-7Je hebt al in de Winq en Vanity Teen gestaan, bent gefotografeerd door Barry Marré en Ruben van Schalm, hebt shows gelopen voor Allan Vos, gewerkt met Philip Riches, Dale Grant en Martijn Senders en je stond natuurlijk onlangs op Clean. Toch ben je nog niet ‘officieel model’. Zijn de modellenbureaus nog aan het uitvechten wie Quincy Currie mag ‘hebben’?
Ik heb hele leuke dingen gedaan en fijne mensen ontmoet. Ik mag ook zeker tevreden zijn dat ik met zulke getalenteerde mensen mag werken. Dat modellenbureaus om mij vechten is helaas niet het geval. Ik krijg vaak te horen dat mijn gezicht te karakter vol is. Een model met een blanco gezicht kan vele kanten op. Mijn gezicht is wat meer uitgesproken en modellenbureaus vinden hier denk ik teveel risico in zitten want het beperkt toch je aantal jobs. Daarentegen vind ik zelf wel dat daardoor mijn foto’s sterker zijn. Ik probeer op mijn foto’s niet alleen die “knappe jongen” te zijn die voor een camera staat. Mijn gevoelens moeten in een foto zitten want dat is modellenwerk voor mij; een gevoelsuiting.

Dat je een groot model gaat worden staat voor ons vast, hoe vind je het zelf jezelf terug te zien op foto’s? Hoe was het om jezelf voor de eerste keer op internet terug te vinden?
Apart. Heel erg apart. Ik weet nog goed dat ik mijn eerste magazine editorial had en hier weken naar uitkeek om het in de winkel te zien liggen. Ik was aan het winkelen met mijn oma en tante en ging snel de boekenwinkel in om te kijken of het tijdschrift al te koop was. Mijn hart bonsde in mijn keel. Ik heb denk ik ruim tien minuten in een soort van waas naar mezelf gekeken. Het idee dat je in heel Nederland en delen van Europa in de winkel ligt is te bizar. Mijn eerste foto’s op internet kwamen al snel na mijn eerste shoot. Ik kwam mezelf zo vaak tegen op Tumblr en andere site’s met reacties onder mijn foto’s zoals “hij is zo sexy” en “he is a work of art”. Het is raar om dat terug te lezen maar ik blijf er heel nuchter in. Ik ben niet iemand die onwijs naast zijn schoenen gaat lopen omdat ik modellenwerk doe of omdat mensen mij sexy vinden. Nuchter blijven is er met de paplepel in gegoten tijdens mijn jeugd.

Quincy-Inter-12Voor welk tijdschrift wil jij in je carrière zeker hebben gewerkt? En voor welk kledingmerk zou je heel graag model willen staan?
GQ vind ik zelf een geweldig blad en een cover daarvoor zou zeker niet mis zijn. Wat kledingmerken betreft zou ik voor Givenchy, Rick Owens of Diesel willen werken. Ik hou van hun ruige uitstraling.

Je hebt de kans je eigen fotograaf te kiezen voor je fotoshoot. Wie is de gelukkige?
Steven Meisel! Hij heeft de Itiliaanse Vogue cover geshoot van één van mijn beste vriendinnen en ze zag er geweldig uit. Ik ben toen dieper in zijn werk gaan duiken en het is zo een getalenteerde man. Philip Riches is ook één van de fotografen waar ik graag voor de camera sta. Zijn foto’s zijn adembenemend mooi. Ik heb zijn werk zelfs bij mij thuis hangen!

We geven je de kans samen met één model en één artiest op de foto te gaan. Wie moeten we voor je bellen?
Als ik één model mag kiezen om een shoot mee te doen zou het zonder twijfel Laura Kampman zijn. Wij kennen elkaar al vier jaar en onze vriendschap is heel zweverig. Zij is de most down to earth persoon die ik ken. Zelfs met haar onwijs groot succes is ze altijd hetzelfde gebleven. Een shoot met elkaar zouden we denk ik allebei geweldig vinden. Als ik een artiest moet kiezen is het without a doubt Lana del Rey. Artistiek, geweldige muziek met diepte en een bloed mooie vrouw in mijn ogen!

Waar is Quincy over vijf jaar?
Dit is een pittige. Ik ben totaal geen vooruit planner. Misschien komt dat door mijn Antilliaanse bloed, leven met de dag. Ik hoop dat ik dan mijn school heb afgerond en misschien wat modellenwerk heb kunnen doen in het buitenland. Op ten duur zou ik ook wel willen verhuizen naar het buitenland. Ik ben een stads mens en hou van drukte. Over vijf jaar dus hopelijk een mooi appartement in Brooklyn met veel inspirerende mensen om me heen.

Reageren