Clean interview: Prins de Vos

Donderdag is de grote dag. De dag waarop Enclose tastbaarder is dan ooit te voren. Donderdag wordt het boek van Prins de Vos namelijk eindelijk in de schappen gelegd. Tijdens het avondvullend programma in &Foam houdt Prins zijn boekpresentatie. Voor het zover is trakteert Clean je eerst op een exclusief interview met de jongen achter de lens van Enclose. We spreken hem over zijn leven in Oosterhout, wie hij zou willen volgen met zijn camera en uiteraard over zijn eerste boek.

2Wat is het verschil tussen Prins de Vos als persoon en fotograaf?
Sprake van een wezenlijk verschil is er eigenlijk niet. Mijn foto’s zijn flarden uit mijn leven, dus ik ben altijd precies mezelf wanneer ik fotografeer. Wel is het zo dat, zodra ik een camera in mijn handen heb, ik me extreem kwetsbaar voel. De camera is niet een schild waarachter ik me veilig voel, zoals voor veel fotografen geloof ik wel geldt, maar juist een magisch object dat lijkt te fungeren als doorkijkluik. Alsof de persoon die ik fotografeer door de lens heen bij me naar binnen kan kijken. Maar het is een fantastisch gevoel hoor. Ik heb het nodig. Het enige verschil is dus dat mijn gevoeligheid, die toch al in me zit, wordt uitvergroot wanneer ik fotografeer. 

Je bent snel ontdekt als fotograaf. Hoe heb je dit ervaren? Legt het een druk op je?
Er is één ding waar ik ontzettend veel energie uit haal, en dat is het idee dat wat ik maak mensen roert en aanspreekt. Aan de ene kant komt er hierdoor inderdaad druk op me te liggen, want ik heb last van een immense angst mensen teleur te stellen, maar aan de andere kant zou ik me zonder die waardering waarschijnlijk heel eenzaam voelen. Het is een gezonde druk.

De VPRO stond al snel in de rij je werk te publiceren. Je schoot de serie ‘Oosterhout’ voor ze. Kun je meer vertellen over deze serie en hoe jouw jeugd in Oosterhout eruit zag.
Ik ben enorm gefascineerd geraakt door mensen en hun geboortegrond. Waar je ook loopt, op elke plek is wel voor iemand een leven begonnen. Gebouwen, bomen en muren raken je vertrouwd en schetsen langzaam aan het decor van je jeugd, zoals ik ook zeg in het stuk tekst bij de serie in de VPRO Gids. Mijn tijd in Oosterhout was zowel prettig als onprettig. Ik kon niet goed omgaan met de Oosterhoutse mentaliteit. Die was nogal dorps. Iedereen kende iedereen en er werd veel over je geroddeld. Ik hecht veel waarde aan anoniem over straat kunnen lopen, en dat kon simpelweg in Oosterhout niet. Mede om die reden ben ik op mijn achttiende driehonderd kilometer verderop gaan wonen. Ik had het nodig ergens te leven waar alles nog vreemd voor me was, helemaal alleen. Ik denk dat juist doordat ik toen verhuisd ben, mijn fascinatie voor mijn eigen geboortegrond is ontstaan. Zo ver weg van mijn familie en vrienden werd mijn jeugd en alles wat ik daar in Oosterhout had een soort droom. Ik kon me niet voorstellen dat het leven daar gewoon doorging. Alles in Oosterhout werd ongrijpbaar, en het ongrijpbare fascineert.

5Je werk is rauw en puur en geeft altijd een diepte, een emotie. Ben je nooit bang om de buitenwereld zo dichtbij jezelf en je vriend te laten komen?
Bang word ik pas wanneer ik erover moet spreken en nadenken. Het fotograferen en de foto’s aan anderen tonen voelt heel natuurlijk. Maar ik stel me ontzettend kwetsbaar op, en dat betekent, het woord zegt het al, dat ik wel eens gekwetst zou kunnen worden. Ik uit me echter op deze manier en ik zou niet weten hoe ik het anders moet doen. Ik vind het ook niet erg om het deel van mijn leven dat ik blootgeef, bloot te geven. Die kwetsbaarheid maakt Enclose voelbaar en dat is denk ik juist waardoor de serie mensen aantrekt.

Binnenkort kunnen we door je werk bladeren in je nieuwe boek Enclose. Op voordekunst.nl vertel je “Ik denk dat iedereen van Enclose zijn eigen verhaal kan maken.” Toch zijn wij heel benieuwd naar jouw eigen verhaal rondom het boek.
Ik ben ook erg benieuwd naar wat de auteur van mijn lievelingsboek precies dacht toen hij de zinnen schreef, maar daar zal ik nooit achter komen. Zelfs al zou hij me navertellen wat hij dacht tijdens het schrijven, ik zal het nooit écht weten. Daar berust ik maar in. Met andere woorden; meer dan de foto’s heb ik niet te vertellen. Ze dienen niet ter illustratie, maar zíjn het verhaal, mijn enige verhaal. Vandaar dat er ook geen inleidende tekst van mijzelf in het boek komt.

Hoe was het om voor het eerst je eigen echte boek vast te houden?
Omdat het boek 13 juni pas uitkomt, heb ik enkel nog de dummy vastgehouden, maar alleen dat al was heel bijzonder. Ik dacht meteen: nu kan ik niet meer terug. Alle keuzes die ik heb gemaakt kan ik nu niet meer ongedaan maken, en dat is best spannend. Maar ik vind het boek heel mooi, en ik hoop dat ik niet de enige ben.

4Zijn er al plannen voor een opvolger?
Het liefst wil ik over een paar jaar een vervolg op Enclose maken. Enclose nummer twee. En wie weet na tien jaar nummer drie, en na vijftien jaar nummer vier. Ik weet niet wat de toekomst gaat brengen, dus ik kan niet voorspellen hoe de serie zich gaat ontwikkelen, maar ik wil met Enclose doorgaan zo lang ik leef.

Je analoge compact camera is je beste vriend. Toch vragen wij ons af, werk je ook ooit met een ‘professionele’ camera?
Voordat Enclose geboren was fotografeerde ik alleen maar met een professionele camera: een grote, zware Nikon. Het voordeel van digitaal fotograferen is natuurlijk dat je direct resultaat hebt. Je bent ook zekerder van je resultaat, omdat je na elke klik even kunt controleren hoe je beeld eruit ziet. Maar de logheid van zo’n spiegelreflex staat me in de weg. Mijn compactcamera is ontzettend klein en kan ik letterlijk in mijn broekzak meenemen, en dus kan ik hem ook binnen twee seconden tevoorschijn toveren. Niet alleen de grootte, maar ook de technische kennis die vereist is voor het overweg kunnen met een spiegelreflex creëert afstand tussen mijzelf en mijn onderwerp en ik wil helemaal geen afstand.

Ooit nagedacht om ook commerciële fotoshoots te doen voor mode bladen enz.?
Wellicht, maar dat heeft voor mij dan niet veel met fotografie te maken. Fotograferen is de hartstocht, de passie, de liefde, en een commerciële fotoshoot past daar voor mij niet bij. Bovendien denk ik dat ik veel te onzeker ben voor zo’n soort shoot. Ik heb eerlijk waar erg veel ontzag voor fotografen die op die manier werken, maar ik twijfel er sterk aan of ik er zelf eentje zou kunnen zijn.

Als je een bekend persoon zou mogen kiezen om een week te volgen voor een documentaire shoot, wie zou je kiezen?
Er zijn genoeg mensen waar ik dicht bij in de buurt zou willen zijn, maar ik wil graag eerst iemand goed leren kennen voor ik aan een serie begin. En als ik iemand dan heb leren kennen, gaat het me veel meer om de band, de relatie, dan om het fotograferen. Acht jaar geleden zag ik de film Dancer in the Dark, waarin Björk de hoofdrol speelt. Ik heb heel de film met open mond gekeken en kwam de eerste twee uur niet meer bij van emotie. Ik was meteen verliefd. Typisch, want ik ben na het zien van die film pas fan van haar muziek geworden. Dit zegt ook iets over mijn werkwijze als fotograaf. Ik moet eerst verliefd worden voor ik iemand wil doorgronden. En als ik voel dat ik iemand wil doorgronden, hoort daar ook bij dat ik de persoon wil fotograferen. Misschien dus Björk.

1Op Clean staan fotografie, mode en muziek centraal. Clean is benieuwd; Wie is jouw favoriete fotograaf,  kledingmerk/ontwerper en muziek/artiest?
Ik ben fan van Bertien van Manen, Henri Cartier-Bresson en Josef Koudelka. Veel mensen denken dat ik geïnspireerd ben door Nan Goldin. Dat vind ik een groot compliment, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik haar werk pas leerde kennen toen ik al een half jaar aan Enclose werkte. Maar ook haar vind ik fantastisch. Een favoriet kledingmerk of favoriete ontwerper heb ik niet. Daar weet ik veel te weinig vanaf. Ik vind een kledingstuk mooi of niet mooi, ongeacht het merk en prijskaartje. Mijn meest favoriete artiesten zijn Björk, Meredith Monk en Kimmo Pohjonen.

Waar is Prins de Vos over 15 jaar?
Ik houd me totaal niet met de toekomst bezig. Er kan zo veel gebeuren en ik laat alles open. Houd Enclose maar in de gaten, dan zie je het vanzelf!

Win Enclose!
Wil jij het boek Enclose van Prins de Vos winnen? Dan zit je goed bij Clean. Wij geven het boek met persoonlijk bedankje van Prins zelf weg aan één gelukkige winnaar. Wil jij kans maken? Stuur een mailtje naar info@clean-mag.com met als onderwerp ‘Enclose winactie’. Vertel ons in de mail waarom jij Enclose op de boekenplank wil en vergeet je adresgegevens niet.

Als je lief bent volg je Prins de Vos en steun je zijn project nu het nog kan op Voordekunst.nl Daarnaast ziet Prins je graag op zijn boekpresentatie aanstaande donderdag. Oh, en vergeet niet Clean op Facebook een like te geven. ♥

Reageren