Clean interview: Armando Branco

Tijd om jullie voor te stellen aan Armando Branco. Tenminste, als deze fotograaf nog een introductie nodig heeft. Hij is al een tijd bezig in het fotografie wereldje en Clean is dan al enige tijd fan van zijn werk. Het is divers en herkenbaar tegelijkertijd. Wij spraken Armando over zijn fotografie stijl, zijn liefde voor Zürich en zijn modellenbureau FIC Models.

Armando-1Wanneer besloot je het leven door je lens te bekijken?
Vroeger, nog voordat ik twaalf jaar was, wilde ik een Amerikaanse acteur worden. Ik bedacht me daarna echter om filmregisseur te worden. Totdat ik een documentaire zag waarin ik merkte dat je ontzettend veel moet wachten als regisseur. Ik heb namelijk niet monsterlijk veel geduld. Geen verstandig vakgebied voor mij dus.

Als kind tekende ik ook heel veel, ik tekende vooral foto’s na. Zo besloot ik op mijn twaalfde om fotograaf te worden. Ik heb op mijn vijftiende voor het eerst serieus een camera aangeraakt. Op mijn zeventiende heb ik toelating gedaan op de kunstacademie te Utrecht waar ik ook werd aangenomen.

Als je kijkt naar Armando tien jaar geleden en de Armando van nu, in welke opzichten ben je allemaal gegroeid?
In het begin maakte ik vooral werk waarvan ik wist dat andere mensen dat waarschijnlijk mooi zouden vinden. De laatste tijd heb ik mezelf meer en meer uitgedaagd en daarbij getracht de meningen van anderen volledig naast me neer te leggen. Ik heb het dan vooral over de laatste anderhalf, twee jaar. Ik ben meer schijt gaan hebben aan wat de rest van de wereld wil en ben meer mijn eigen hart gaan volgen. Als mensen mijn werk mooi vinden ben ik blij en vinden ze het niet mooi ben ik even blij. Beide reacties betekenen dat ze een mening hebben over het werk dat ik maak.

Wat moet een foto voor jou vertellen? Wat moet er te zien zijn?
Een foto moet in mijn visie altijd twee lagen hebben. De eerste laag is de visuele laag en de twee laag is het verhaal wat er doorheen schijnt. Mijn werk heeft misschien niet de puurste vorm van modefotografie, maar het heeft wel altijd een subtiele verhaallijn, een tweede laag. Het geeft een emotie weer. Een intermenselijke leegte, een stukje van mijn ziel en een stukje van de geportretteerde.

Armando-9Wie of wat inspireert jou om het werk te maken dat je maakt?
Muziek. Mijn muzieksmaak gaat van A tot en met Z. Ik ben opgevoed in een gezin waar zowel het Céline Dion gehalte werd gemengd met Status Quo en Guns and Roses. Ik kom uit een muziekgevoelig gezin, er werd altijd muziek gedraaid. De muziek die ik zelf aanzet, past altijd bij de sfeer die ik wil uitbeelden bij de nabewerking van mijn beelden. Muziek is de soundtrack van mijn dag.

Je bent al wat mooie jaartjes actief als fotograaf. Ben je nooit bang dat je motivatie en inspiratie een keer op is?
Altijd. Inspiratie is iets waar je zelf geen zeggenschap op hebt, dat komt van hoger af. Het is niet bedoeld als religieus antwoord. Maar het is gewoon letterlijk dat goed werk wordt gemaakt door dat jij je antenne op dat moment op de juiste golven hebt gericht.

Fotograaf zijn lijkt een droombaan. Wat valt jou het meest tegen als fotograaf?
PR doen vind ik het moeilijkst. Het betekent dat je communicatie talenten moet hebben naast je kunstenaar talenten. De meeste kunstenaars schijnen dat niet te hebben; ik denk dat ik af en toe ook bij deze groep hoor. Het is heel moeilijk omdat je eigenlijk mensen het idee moet geven dat ze jou nodig hebben. Je moet vragen creëren naar iets waar eigenlijk geen vraag naar is. En dat is best pittig!

Naast fotograaf zijn heb je ook een modellenbureau, FIC Models. Wat is de reden dat je dit bent gestart?
Zelf merk ik dat ik meer kwaliteit lever als fotograaf wanneer ik de modellen beter ken. En klanten merken ook het verschil als ze mij laten werken met modellen van mijn bureau. De chemie en natuurlijke flow is groter met mijn eigen modellen.

Armando-7Waarom de keuze alleen exclusief een bureau voor mannen?
De meeste meisjes zijn voor buitenlandse begrippen te dik. Wat betekent dat je gezonde meiden aan het lijnen moet krijgen. Dat vind ik een confronterend iets. Ook omdat vrouwelijke modellen eerder beginnen met modellenwerk is het vrij heftig als de ouders bij de gesprekken zitten en je moet zeggen ‘je bent te dik’. Dit is de reden dat ik heb besloten alleen met mannen te werken. Mannen naar de sportschool sturen is minder bezwaarlijk dan tegen een meisje zeggen ‘je bent te dik’.

Je schiet veel mooie shoots voor bladen. Welke bladen staan bovenaan je lijstje om zeker nog eens voor te werken?
Vroeger wilde ik altijd al voor de L’Uomo Vogue Italia werken, maar ik heb dat een beetje losgelaten. Zeker omdat de tijdschriftenwereld zich ook in een crisis bevindt. In een ideale wereld wil je voor elk mooi tijdschrift schieten, maar heel veel dingen zijn tegenwoordig niet meer mogelijk. Ik ben hierin nuchter geworden. Ik doe wat ik wil doen en werk voor de bladen waarvoor ik op dat moment wil werken. Natuurlijk heb ik respect voor andere bladen en ik bewonder ze. Tevens geloof ik ook dat de meeste dingen wat tijd nodig hebben. Bepaalde tijdschriften staan wat hoger op de ladder dan het werk waar ik momenteel mee bezig ben. Dat is dan een mooi streef om naar toe te werken.

Je krijgt bijvoorbeeld van Clean een onbeperkt budget om een shoot te doen. Wat kunnen we van deze shoot verwachten?
Ik wil graag een mooie fotoshoot doen in Zürich. Het is een mooie en inspirerende stad. Ik heb daar locaties gezien die zo mooi en prikkelend zijn. Daarnaast zijn Zwitserse modellen, zonder dat sommige mensen het door hebben, redelijk goed bezig in de modellenwereld internationaal gezien. Dus het zou super zijn om daar weer mee te mogen werken.

Armando-2Momenteel ben je bezig met fotoshoots die een visueel protest gaan worden tegen de toenemende discriminatie van homoseksuelen. Kun je hier wat meer over vertellen?
Het is een shoot die onlangs is geschoten en misschien zelfs wordt gepubliceerd (WINQ). Ik vind dat je als artiest niet het recht moet nemen, maar wel moet spreken tegen en over de wereld. Tevens vind ik dat zienderogen deze seksualiteit in een heel negatief daglicht is beland. Ik ben een held op sokken, ik ga de wereld echt niet veranderen of verbeteren. Maar ik heb een mening hierover, maar hoe kon ik dit het beste uiten? De enige manier die ik kon verzinnen was op een manier die visueel is.

Het gaat om een kusproject. De kus is net zo oud als de mens. De kus wordt door kunstenaars gebruikt om de schoonheid van de liefde te laten zien. Ik ben daar zeker niet de eerste in en zeker ook niet de laatste. Het is een vrij uitgekauwd iets. Maar ik vind dat je via de kus de schoonheid van de liefde kan laten zien. Een mooie kus toont de ware aard van een relatie. Ik wilde het warme wij gevoel uitbeelden met deze shoot.

Ik ben benieuwd waarin je nog kunt groeien en wat we nog van je kunnen verwachten.
Niemand weet wat de toekomst ons brengt. Ik voel me fijn op het pad dat ik bewandel. Wat de nabije toekomst mij zal brengen? Ik heb geen idee en vind het eigenlijk heel prettig om het niet te weten eigenlijk.

www.armandobranco.com
www.ficmodels.com

Reageren